||| ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ |||


ΜΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ : στο αριστερό μέρος υπάρχουν αρχειοθετημένα σε θεματικές ενότητες τα παλιότερα κείμενα(με χρονολογική σειρά).Επίσης οι προσθήκες,οι εμπνεύσεις και τα καινούργια κείμενα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας άναρχης,παντελώς αποσπασματικής και άτακτης δημιουργικής διαδικασίας. Όλα αυτά συνεπάγονται την,χρονικά ασύμβατη με κάθε λογικό προσδιορισμό,δημοσίευση καινούργιων κειμένων σε ότι έχει να κάνει με το παρελθόν,το παρόν και το μέλλον.Αυτά.




Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επανάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επανάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2008

Σκόρπιες σκέψεις περί των επαναστατών του κώλου(και όχι μόνο) , Part I

Επανάσταση : 1. δυναμική λαϊκή εξέγερση κατά της εξουσίας , που αποβλέπει στην ανατροπή του πολιτικού ή κοινωνικού καθεστώτος ή την απελευθέρωση από ξένο κατακτητή . 2. απότομη και ριζική αλλαγή των καθιερωμένων , που επιφέρουν αλλαγές σε έναν τομέα(βιομηχανικό,αγροτικό κτλ) 3 . ριζική μεταβολή των αρχών τομέα,επιστήμης ή τέχνης . 4. η έντονη αντίδραση κάποιου σε ότι θεωρεί καταπιεστικό . [ Γ. Μπαμπινιώτης , Κέντρο Λεξικολογίας ]


Στην εποχή μας γίνεται πολλή κουβέντα για το τι είναι επανάσταση και τι επαναστάτης . Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι φαντάζομαι ότι εξαπανέκαθεν(sic) υπήρχε αυτό το ερώτημα , αλλά ίσως, σήμερα να είναι πιο επίκαιρο εξαιτίας των πολλών ερεθισμάτων , της υπερ-/παρα πληροφόρησης και της πληθώρας τρόπων και τεχνασμάτων για να βαφτίσει κάποιος κάτι ως επανάσταση ή για να αυτοαποκαλεστεί επαναστάτης . Ακούμε συχνά διαφημίσεις του τύπου «η επανάσταση στην εμφύτευση μαλλιών» ή εικαστικά σχόλια περί «επαναστατικής τέχνης» κτλ . Ακόμα , πολλές φορές χρησιμοποιούνται εμπορικά,πολιτικά και όχι μόνο μορφές που παραπέμπουν σε «επαναστατικές καταστάσεις» (βλέπε Ernesto Guevara de la Serna – το Che ίσως είναι πολύ μικρό για αυτόν) με στόχο προφανώς τα αντίστοιχα οφέλη . Το θέμα όμως δεν είναι τόσο οι διαφημίσεις που κακώς χρησιμοποιούν τον όρο επανάσταση, άλλωστε τόσα τεχνάσματα χρησιμοποιούν για να μας επηρεάσουν , αυτό θα μας πειράξει ;


Το μελανό σημείο σήμερα είναι τα άτομα που αυτό-αποκαλούνται επαναστάτες .

Ø Το να συμμετάσχει κάποιος σε μια πορεία(και μόνο) ,

Ø Το να πετάξει μια μολότοφ(και μόνο) ,

Ø Το να τα σπάσει σε ένα πάρτυ των ΕΑΑΚ(βλέπε πάρτυ Ιατρικής),

Ø Το να το παίζει μάγκας με τα λεφτά του μπαμπά

Ø Το να φοράει σκισμένα τζινς , να αράζει στην Πλατεία(Εξάρχεια) και να πηγαίνει που κ που σε κάνα στέκι ,

Όλα αυτά δεν είναι επανάσταση .
Είναι lifestyle .


Προφανώς τίθεται το θέμα , ποιός ή τί είναι επαναστάτης ;

Πάντα πίστευα ότι η επανάσταση ξεκινάει από το μυαλό . Προφανώς δεν αρκεί μόνο η συνειδητοποίηση κάποιων πραγμάτων αλλά και η εφαρμογή μέρους ή όλων στην καθημερινή ζωή .

Ø Το να δεις ένα σχηματισμό από σύννεφα στον ουρανό και να το παρομοιάσεις με μια στιγμή από την ζωή σου ,

Ø Το να συνειδητοποιείς καθημερινά πόσα πράγματα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα (αλλά δεν είναι) ,

Ø Το να ζεις με τρόπο που σε εκφράζει , δίχως σημαντικούς συμβιβασμούς και μικροαστικές αναγκαιότητες ,

Ø Το να αναρωτιέσαι σε βάθος ερωτήματα ,που επιφανειακά έχουν καθιερωθεί ως αυτονόητα και απαντημένα , όπως γιατί το νερό είναι διαφανές και γιατί το φως διαχέεται ,


Όλα αυτά είναι κάποια δείγματα επανάστασης της σκέψης.
Δείγματα του ότι ο νους έχει βρει έναν δρόμο πολύ μακριά από την αλλοτρίωση και την μαζικοποίηση .




Αυτά όμως όσον αφορά το μυαλό . Μετά ;

Αναμφισβήτητα με τις παρούσες συνθήκες νομίζω ότι οι μέθοδοι επανάστασης που δεν χρησιμοποιούν βία δεν έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα . Ωραίες οι ειρηνικές πορείες , οι ιδεολογικές ανακοινώσεις αλλά μέχρι ένα σημείο . Χαρακτηριστικό παράδειγμα(ένα από τα πολλά) η διεθνής κατακραυγή για τον πόλεμο στο Ιράκ , πριν γίνει αυτή . Τόσες πορείες σε όλο τον κόσμο , τόσες διαμαρτυρίες …αλλά μετά το τίποτα . Εντάξει , τί θα μπορούσε να κάνει ο μέσος άνθρωπος πέρα από τα διαμαρτυρηθεί μέσα από μια πορεία ; Να γκρεμίσει την αμερικανική πρεσβεία με τα χέρια του ; Προφανώς όχι . Απλά είναι ένα παράδειγμα του πόσο επιφανειακά επηρεάζονται οι κυβερνήσεις από τέτοιου είδους διαμαρτυρίες . Αντίθετα βλέπουμε , για να έρθουμε στα δικά μας , πόσο τρομοκρατημένη δείχνει η κυβέρνηση της ΝΔ με την άνοδο του αντι-εξουσιαστικού χώρου και τις αυξανόμενες «μικρής κλίμακας» επιθέσεις : ασταμάτητη καταστολή, προληπτικές συλλήψεις , σύμπραξη με παρακρατικούς μηχανισμούς και ακροδεξιά κατάλοιπα (βλέπε τις αυξανόμενες επιθέσεις σε στέκια και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους τον τελευταίο καιρό) , επιθυμία για λογοκρισία του Indymedia και άλλων ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης και αυτά ίσως να είναι μόνο η αρχή .

Νομίζω , πάντως , ότι γενικά για να είναι αποτελεσματική η βία θα πρέπει ο μέσος άνθρωπος να έχει αφυπνιστεί πνευματικά . Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η επανάσταση ξεκινά από εκεί . Γιατί όσες επιθέσεις σε τράπεζες ή υπουργεία κι αν κάνω εγώ , ή ο Γιώργος κι άλλοι 200 φίλοι μας(θεωρητικά μιλώντας) δεν θα καταφέρουμε κάτι περισσότερο από μια νίκη γοήτρου . Δεν λέω ότι αυτού του τύπου οι ενέργειες είναι κατακριτέες ή «άχρηστες» απλά θα είχαν περισσότερη αξία και θα παρακινούσαν τον κοινό νου αν αυτός είχε ήδη επαναστατήσει .


Υπό ποιες προϋποθέσεις όμως θα επαναστατούσε ο λαός ;

Δύσκολη ερώτηση , δύσκολη απάντηση . Για την ακρίβεια αν υπήρχε απάντηση δεν θα ήμουν εδώ αλλά θα προσπαθούσα με πολλούς άλλους να δημιουργήσω αυτές τις προϋποθέσεις . Σίγουρα όμως υπάρχουν κάποιες παράμετροι : η συνεχής απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε επίπεδο εργασίας και προσωπικών σχέσεων , η αυξανόμενη πίεση και απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής , η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων κ.ά. δημιουργούν μια δυναμική που μακροπρόθεσμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάποιο είδος επανάστασης . Αλλά μέχρι εκεί , αυτά είναι κάποιες γνωστές παράμετροι .

Από εκεί και πέρα έχουμε να κάνουμε με μαθηματικά του χάους και πιθανότητες , επιστημονικές περιοχές που δυστυχώς δεν κατέχω.Αυτά (προς το παρόν) .



Κυριακή 2 Μαρτίου 2008

17 Νοέμβρη - 1975/12 Γουέλς

[Το σχόλιο : κάποια πράγματα αποτελούν μια ιστορία με νόημα , με συγκεκριμένη αρχή αλλά χωρίς τέλος . Άλλωστε οι ιδέες δεν πεθαίνουν και η επανάσταση ξεκινά από το μυαλό]

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε πρόσφατο λόγο του, ο Φορντ δήλωσε τελείως κυνικά ότι οι Αμερικάνοι δε θα διστάζουν να επεμβαίνουν ανοιχτά στα εσωτερικά των άλλων χωρών όταν το απαιτούνε τα συμφέροντα τους. Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει στο παρελθόν κι ο Κίσσιγκερ. Τα. δύο φερέφωνα του ιμπεριαλισμού παρατούν ξετσίπωτα τους κανόνες του διπλωματικού παιχνιδιού και της παραδοσιακής δυτικοευρωπαϊκής υποκρισίας. Φυσικά, θεωρούν ότι οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να πάρουν τους κανόνες αυτούς απέναντι τους. Είναι η λογική του τυράννου, του καταπιεστή, του χωροφύλακα των λαών. Απλώς σήμερα, παρατώντας τα προσχήματα, την διαλαλούνε με τον πιο ωμό τρόπο, γιατί στην πράξη από χρόνια τώρα την έχουν εφαρμόσει. Είναι η λογική που αιματοκύλισε το Βιετνάμ και που ανέτρεψε τον Αλλιέντε, στηρίζει τον Πινοσέτ, που στήριξε το Φράνκο. Είναι η λογική του αδίστακτου και απροκάλυπτου εγκλήματος που δε θεωρεί ανήθικο τον τουφεκισμό των πέντε Βάσκων πατριωτών αλλά σίγουρα θεωρεί ανήθικη και απαράδεκτη την εκτέλεση των δικών της πρακτόρων.

Ο Λαός μας όμως ξέρει καλά ποιος είναι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός του λαού μας, ο κύριος υπεύθυνος, με τους ντόπιους φασίστες, για τα απειράριθμα δεινά, συμφορές και εγκλήματα σε βάρος του λαού μας, εδώ και δεκαετίες. Όπου κι αν στρέψουμε το βλέμμα μας, θα δούμε το δάχτυλο της CΙΑ από πίσω. Είτε στην εκτέλεση του ηρωικού αγωνιστή Μπελογιάννη, είτε στις συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου, είτε στις εκλογές βίας και νοθείας του '61, είτε στην ανατροπή του Παπανδρέου το '65 και την δημιουργία των αποστατών, είτε στο πραξικόπημα του '67 και την υποστήριξη της εφτάχρονης τυραννίας, είτε στη μεγαλύτερη πρόσφατη προδοσία, την προδοσία της Κύπρου, με 200.000 πρόσφυγες, ποτάμια δάκρυα, αίμα και πόνο, και τον Κίσσιγκερ να εκφράζει τα "ανθρωπιστικά του αισθήματα". Και τα εγκλήματα και οι συνωμοσίες τελειωμό δεν έχουν. Συνεχίζονται σήμερα, με τη συμμετοχή και τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης, πίσω απ' τη πλάτη του λαού, τόσο για τη διχοτόμηση της Κύπρου και για τα πετρέλαια και τον έλεγχο του Αιγαίου για τα οποία δεν θα διστάξη ο ιμπεριαλισμός να μας σπρώξη σε πόλεμο με την Τουρκία εφόσον έτσι θα εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα του.

Αλλά αρκετά. Φτάνει πια. Πρέπει να καταλάβουν οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι πράκτορες τους ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι αγέλη από πρόβατα. Πρέπει να καταλάβουν ότι ο λαός μας όχι μόνο δεν πρόκειται να χάψει τα ψέματα, τις προβοκάτσιες και τη χοντροκομμένη προπαγάνδα τους με την οποία προσπαθούν να τον δηλητηριάσουν, αλλά ότι πλέον έχει συνειδητοποιήσει και κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό: ότι η κυβέρνηση είναι δεμένη πισθάγκωνα στο άρμα της αμερικανοκρατίας κι ότι δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε. Τόννοι ολόκληροι από λόγια και άρθρα αντιαμερικανικά μεταφράσθηκαν με ένα μεγάλο μηδέν στην πράξη. Το σύνθημα "έξω οι Αμερικάνοι", που ήταν απ' τα βασικά της Λαϊκής Εξέγερσης το Νοέμβρη 1973, που κυριαρχούσε πανελλήνια απ' τη 24 Ιούλη και που βροντοφώναξαν οι ένα εκατομμύριο διαδηλωτές της 17 Νοέμβρη, παραμένει ανεκπλήρωτο. Οι Αμερικάνοι όχι μόνο δεν φεύγουν, αλλά επιπλέον η κυβέρνηση συνεχίζοντας τον εμπαιγμό του Λαού, φέρνει κι άλλους: έρχονται τα πολυεθνικά μονοπώλια απ' το Λίβανο, έρχεται το στρατηγείο της CΙΑ Μέσης Ανατολής απ' τη Βηρυτό στην Αθήνα. Η Ελλάδα θα συνεχίζει να είναι ξέφραγο αμπέλι για τους Αμερικάνους όπως κι επί χούντας. Είναι η Μπανανιά Λατινο-αμερικάνικου τύπου στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Κυβέρνηση κοροϊδεύει. Η Βουλή φλυαρεί χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα κόμματα, συμμετέχοντας στο γενικό εμπαιγμό, συναγωνίζονται σε πλατωνικές δηλώσεις χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα. Κι η Δικαιοσύνη κάνει τον άθλο, στη δίκη της 21 Απρίλη, να μην αναφέρει καν το όνομα του δεύτερου ενόχου, της CIA και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους εκπροσώπους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, τους πράκτορες της CIΑ, που συνεχίζουν, ανενόχλητοι και προστατευόμενοι απ' τις δικές μας μυστικές υπηρεσίες, να συνωμοτούν με τους διάφορους μοναρχοχουντικούς και ορισμένους λεγόμενους "αντιχουντικούς" σε βάρος του λαού μας και των εθνικών συμφερόντων. Αυτή η γενική υποκρισία, ο εμπαιγμός κι η προδοσία του Λαού, το ξεπούλημα της χώρας λέγονται "Κοινοβουλευτική Δημοκρατία" δυτικού τύπου.

Μπρος σ' αυτή τη κατάσταση, στη πλήρη χρεωκοπία και αδυναμία των θεσμών, μπρος στην ανυπαρξία κι αποτυχία των γνωστών νόμιμων δρόμων, δεν απομένει παρά ένας μόνος δρόμος: να πάρει ο ίδιος ο λαός τις τύχες του στα χέρια του. Να αγωνιστεί με τις δικές του δυνάμεις, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα αγώνα κι αντιτάσσοντας στην αντιλαϊκή καταπιεστική βία του ιμπεριαλισμού που τρομοκρατεί τον Λαό εδώ και δεκαετίες τη δίκαιη λαϊκή επαναστατική βία. Είναι ο μόνος δρόμος που υπολογίζουν οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, όπως το απόδειξε ο ηρωικός βιετναμέζικος λαός.

Έτσι, αποφασίσαμε να εκτελέσουμε παραδειγματικά τον αρχιπράκτορα της CΙΑ κι αρχηγό του κλιμακίου της στην Ελλάδα Ρίτσαρντ WΕLCΗ που κάτω από διπλωματική κάλυψη, και με τη βοήθεια των πέντε αρχηγών τομέων της CΙΑ στην Ελλάδα, διευθύνει ένα πελώριο δίκτυο, αληθινή στρατιά ντόπιων έμμισθων πρακτόρων, μέσα στην Κυβέρνηση, τα Υπουργεία, το Στρατό, την Ασφάλεια, μέρος απ' τα κόμματα και μέρος του Τύπου, πέμπτη φάλαγγα του ιμπεριαλισμού στη χώρα μας.

Ο Ρίτσαρντ WELCH, σαν αρχηγός, είναι συνυπεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CΙΑ σε βάρος του λαού μας. Δεν είναι κανένας απλός υπαλληλάκος, δεν είναι απλό εκτελεστικό όργανο, αλλά αρχηγός με συγκεκριμένη προσωπική ευθύνη στις αποφάσεις. Κι η ευθύνη του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη απ' τη μακρόχρονη προϋπηρεσία του στην Ελλάδα στη δεκαετία 50-60 και στην Κύπρο το 60-64.

Ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει πια ότι δεν έχει να περιμένει τίποτε απ' την κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, τη Δικαιοσύνη και τους άλλους θεσμούς που έχουν καταξευτελιστεί στη λαϊκή συνείδηση. Ξέρει ότι Δικαιοσύνη δεν υπάρχει απ' τη στιγμή που απαλλάσσονται οι 104 φασίστες υπουργοί, απ' τη στιγμή που αθωώνονται οι βασανιστές στη Χαλκίδα. Και ξέρει ακόμη ότι αυτοί που καταδικάστηκαν είναι για τα μάτια κι ότι το πολύ σ' ένα χρόνο θάναι όλοι έξω, με αμνηστία, όπως ακριβώς έγινε και με τους κατοχικούς δοσίλογους.

Ο Λαός έχει πια κατανοήσει ότι δεν του απομένει παρά ο δρόμος του αγώνα, με στήριγμα τις δικές του δυνάμεις. Ο δρόμος των μαζικών κινητοποιήσεων και των δυναμικών ενεργειών, που είναι ο μοναδικός που μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς της εξάρτησης και υποτέλειας, το καθεστώς της νέας καταπίεσης και τρομοκρατίας. Είναι ο δρόμος που χάραξε με το αίμα της η ηρωική λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου που γκρέμισε σαν τραπουλόχαρτα τη "φιλελευθεροποίηση" του Παπαδόπουλου, ο δρόμος που θα γκρεμίσει και σήμερα το νέο φασισμό με κοινοβουλευτικό μανδύα, που θα γκρεμίσει το καθεστώς των μονοπωλίων και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. θα δίωξη όλες τις στρατιωτικές βάσεις και τις στρατιωτικές αποστολές και θα μας οδήγηση στη πραγματική Ανεξαρτησία, στη πραγματική Δημοκρατία για τον εργαζόμενο λαό κι όχι στο καλυμμένο φασισμό, στη Λαϊκή Εξουσία και το Σοσιαλισμό.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αθήνα Δεκέμβρης 1975