||| ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ |||


ΜΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ : στο αριστερό μέρος υπάρχουν αρχειοθετημένα σε θεματικές ενότητες τα παλιότερα κείμενα(με χρονολογική σειρά).Επίσης οι προσθήκες,οι εμπνεύσεις και τα καινούργια κείμενα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας άναρχης,παντελώς αποσπασματικής και άτακτης δημιουργικής διαδικασίας. Όλα αυτά συνεπάγονται την,χρονικά ασύμβατη με κάθε λογικό προσδιορισμό,δημοσίευση καινούργιων κειμένων σε ότι έχει να κάνει με το παρελθόν,το παρόν και το μέλλον.Αυτά.




Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

Πεπερασμένες στιγμές και Σχετικότητα του Χρόνου

Μια συζήτηση πολύ πρόσφατα με ενέπνευσε να γράψω το παρακάτω κείμενο. Ήταν μια συζήτηση χωρίς αρχή , μέση και τέλος. Χωρίς πρόλογο,κατακλείδες και πίπες . Αφορούσε τον επαναπροσδιορισμό εννοιών άμεσα συνυφασμένων με την ύπαρξη και την σχετικότητα του χρόνου.





Καθημερινά πας στην δουλειά , την σχολή , το σχολείο . Μετά πας για αγγλικά , γαλλικά , ισπανικά , κορεάτικα , χορό , τένις , μπάσκετ, 5χ5 ,γλυπτική , ιππασία , να ξύσεις τα αρχίδια σου , να πιεις καφέ , ποτό, ποτά, να ξενυχτήσεις , να μεθύσεις , να γαμήσεις κτλ . Έχουν νόημα όλα αυτά ;

Όπως επίσης έχει νόημα να αναρωτιέσαι την σημασία του αν έχει νόημα να αναρωτιέσαι ; Για το τελευταίο είμαι σχεδόν σίγουρος πως όχι.

Αυτό για το οποίο η συνείδηση μου τελευταία όλο και πιο συστηματικά με πιέζει να χωνέψω είναι ότι την ζωή πρέπει να την αρπάξεις και να την στύψεις.Μόνο έτσι θα κατοχυρώσεις κάθε σταγόνα που μπορεί να σου προσφέρει. Όπως κατάφερε να κάνει και ο Joe Henry στο κομμάτι Sold. Με έναν επιτηδευμένο βήχα στο 4ο δευτερόλεπτο κατάφερε με μια στιγμή να δημιουργήσει ένα μεγαλείο . Μια εικόνα με άφθονο ουίσκι, τζάκι αναμμένο και καλή παρέα .





Δυστυχώς (ή ευτυχώς , όλα είναι σχετικά) , οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν την ζωή και γενικά την καθημερινότητα σαν κάτι περιοδικό , σαν κάτι που θα συμβεί πολλές φορές στην ζωή τους(sic). Φέρονται μίζερα και μικροαστικά, συντηρητικά και δίχως νόημα μέσα στην κλεισούρα των τεσσάρων τοίχων και της γενικότερης μικρότητας . Για αυτούς , η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια υποχρέωση , μια καταναγκαστική εργασία , με την θλιβερή σημασία ότι δεν το αντιλαμβάνονται . Και δεν το αντιλαμβάνονται ακριβώς γιατί τα βιώματά τους δεν τους το επιτρέπουν , γι’αυτό άλλωστε δεν μπορώ να τους κατηγορήσω ευθέως.

Σίγουρα δεν λέω πως υπάρχει ένας σωστός τρόπος να ζει κανείς όπως προφανώς αντίστοιχα δεν υπάρχει λάθος τρόπος να ζει κανείς . Άλλωστε το σωστό και το λάθος σε θεωρητικά θέματα δεν είναι τίποτα παρά πεπερασμένες αντιλήψεις στον (αν)εγκέφαλο του καθενός . Ωστόσο , η χ - ύπαρξη, η y - αιτία , ο z - λόγος μας έφερε σε αυτό τον κόσμο για τον ν - λόγο και την κ - αιτία . Το να μην εκμεταλλευόμαστε κάθε στιγμή αποτελεί μια αδικία , για την ακρίβεια μια ιστορική και μη αναστρέψιμη αχαριστία σε αυτό τον άγνωστο παράγοντα που δημιούργησε τον κόσμο και κατά συνέπεια και εμάς.

Όποιος κατάλαβε , κατάλαβε .

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008

Σκέψεις για τα πάντα και το τίποτα


Λοιπόν . Είναι η πρώτη φορά που ξεκινάω να γράφω κείμενο χωρίς κάποιο αρχικό πλάνο στο μυαλό μου . Δεν ξέρω για ποιο θέμα θέλω να γράψω, δεν ξέρω γιατί θέλω να γράψω και το κυριότερο δεν ξέρω αν θα συνεχίσω να γράφω τις προσεχείς στιγμές. Το ότι δεν έχω βρει ακόμα το θέμα , αυτό κάθε αυτό αποτελεί ένα θέμα το οποίο όμως δεν με καλύπτει.

Για να μην αναλώνομαι , σήμερα θα σας πω για την Ζωή , γενικά ρε παιδάκι μου , μα για ποιο λόγο έχεις πάρει αυτή την γκριμάτσα της απορίας και της σκέψης «μα καλά , που το πάει ο μαλάκας;» ;(ναι σε εσένα που διαβάζεις απευθύνομαι) . Ζητώ συγγνώμη που το παρακάτω κείμενο θα είναι σε α’ ενικό πρόσωπο , αρκετά επιθετικό και με μεγάλη δόση ισχυρογνωμοσύνης , πράγμα σπάνιο για τον πολυσυλλεκτικό και αντισυμβατικό χαρακτήρα του ιστολογίου. Επίσης ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη για τυχόν δυσκολίες στην κατανόηση των παρακάτω ή λανθασμένης ερμηνεία τους.

Έπειτα από έναν άγνωστο αριθμό χρόνων ζωής που έχω σπαταλήσει πάνω σε αυτό τον πλανήτη(ο αριθμός των χρόνων παραλείπεται για λόγους εθνικής ασφάλειας) έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα , από την δική μου οπτική γωνία .


Θα ξεκινήσω από τα βασικά λοιπόν , λένε ότι είναι μάταιο κάποιος να στενοχωριέται για θέματα που είναι ασήμαντα μπροστά στο τι γίνεται γενικά στην ανθρωπότητα.Και μπορεί όλοι να λέμε , «σκέψου ότι άλλοι πεθαίνουν από την πείνα» ή «μα δεν έχει κανέναν στον κόσμο,έχεις και παράπονο» για να απαλύνουμε τον πόνο μας από μια στενοχώρια αλλά μετά από λίγο αρχίζουμε πάλι την γκρίνια , τα δάκρυα και τις γνωστές μαλακίες . Οπότε αυτό («ότι είναι μάταιο κάποιος να στενοχωριέται για θέματα που είναι ασήμαντα μπροστά στο τι γίνεται γενικά στην ανθρωπότητα») είναι η μεγαλύτερη μαλακία που διαδίδεται από γενιά σε γενιά . Απλά δεν λαμβάνουμε υπόψη τι γίνεται αλλού γιατί ασχολούμαστε με τον εαυτό μας,την πάρτη μας.


«Η οικογένεια είναι κάτι ιερό, πρέπει να είναι δεμένη» κτλ κτλ
Γενικά έχω μια πληθώρα εμπειριών από πολλές οικογένειες αλλά και από εμπλεκόμενα σόγια(
sic,εδώ γελάω, μια που το έφερε το λογοπαίγνιο κάνε μια αναζήτηση στο google για την μεταλλαγμένη σόγια που πλασάρει η Monsanto) όπως οι περισσότεροι από εμάς. Η εμπειρία μου έδειξε ότι η λέξη οικογένεια (πέραν του στενού πυρήνα γονείς-παιδιά) στις πιο πολλές περιπτώσεις είναι μια μίξη πολλών αρνητικών παραγόντων : συνάξεις σε γιορτές και γενέθλια «πωπω πως μεγάλωσες αγόρι μου» , « που πέρασε ο γιος σου» , είναι σαν αυτό που λέμε στα αγγλικά keep up with the blabla(το επίθετο της οικογένειας) , θάψιμο πισώπλατα, κληρονομικά στη μέση , άσε που δεν μπορείς να κάνεις και τίποτα ερωτικό με κάποιον συγγενή 2ου βαθμού (δεν λέω παιδιά,γιατί εκεί υπάρχουν ιατρικά ζητήματα). Σίγουρα σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχει στήριξη μεταξύ των μελών μιας οικογένειας σε γεγονότα που χρειάζεται και κάποια άλλα θετικά αλλά δεν έτσι όπως θέλει να την πλασάρει η εκκλησία και όπως πιστεύουν πολλοί μικροαστοί.


Picasso_Demoiselles

Λένε επίσης ότι στη ζωή τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία. Ναι αλλά ούτε η φτώχεια την φέρνει , έτσι δεν είναι; Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία ούτε την δυστυχία , όπως και η φτώχεια δεν φέρνει την ευτυχία ή την δυστυχία. Απλά αυτή είναι μια φράση που επινόησαν οι άνθρωποι για να συμβιβάζονται με τις ανισότητες. «Μια ελίτσα στο τραπέζι,ψωμάκι και φέτα»… Γιατί ρε μαλάκα να συμβιβάζεσαι με αυτά και ο άλλοι να μην ξέρουν τι έχουν . Αλλά έτσι είναι το κοπάδι,η μάζα. Πάντα ήταν έτσι και έτσι θα είναι πάντα.

Η ζωή επίσης είναι άμεσα συνυφασμένη με τον Θεό , την Θρησκεία και τους τηλε-παπάδες . Α, ρε παιδιά μην το ξεχάσω, ας σκοτώσει κάποιος τον μαλάκα τον Άνθιμο[παίζει να με βάλουν και στην φυλακή για παρακίνηση δολοφονίας!], είναι εμετικός ο τύπος . Όπως εμετικό είναι ότι έχει να κάνει με συγκεκριμένα μοναστήρια ανά την Ελλάδα και ειδικά στο Αγ. Όρος.Λοιπόν πιστεύω ότι είναι σεβαστό να πιστεύει κάποιος όπου γουστάρει αρκεί υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές.Αυτό το πράγμα στην Ελλάδα με την ορθοδοξία έχει παραγίνει.Πρέπει να γίνει άμεσα διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας και να αρθούν όλα τα εγκληματικά προνόμια της Εκκλησίας της Ελλάδος . Όπως επίσης να μην κάνουν ότι γουστάρουν οι ηγούμενοι στο Αγ. Όρος. Μόνο από την απαλλαγή των τελών ταξινόμησης των αυτοκινήτων στο Αγ. Όρος το κράτος χάνει το χρόνο 1 εκατομμύριο ευρώ.Για να ξέρουμε για τι μεγέθη μιλάμε..Τέλος πάντων.

Αυτά για την ώρα .Θα επανέλθω σύντομα με ένα θέμα που έχει να κάνει με την τέχνη.

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008

Άναρχα δομημένες σκέψεις για τα Μαθηματικά και τη Ζωή , Part I

Ø Η Ζωή είναι ένας μεγάλος κύκλος , του οποίου η περίμετρος αποτελείται από άπειρα σημεία-στιγμές και άλλες τόσες εικόνες.

Ø Κάθε διάμετρός του συνιστά την οδό που ενώνει την δράση και την αντίδραση μιας πεπερασμένης χρονικής στιγμής.

Ø «Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που στο τέλος δεν μένει παρά η αλήθεια» Οδ. Ελύτης



Αυτά τα παιχνίδια με τις λέξεις δεν είναι τίποτα περισσότερο από απλά δείγματα του πως μπορεί κάποιος με τη δύναμη των λέξεων να συνδέσει τα Μαθηματικά με κάποιες «σταθερές» της Ζωής . Όμως,δυστυχώς ή ευτυχώς (για μένα ευτυχώς) , τα Μαθηματικά είναι, ούτως ή άλλως, άμεσα συνδεδεμένα με αυτό που αποκαλούμε Ζωή .

Από αρχαιοτάτων χρόνων φιλόσοφοι αρχικά και έπειτα οι πρώτοι μαθηματικοί,φυσικοί και αστρονόμοι ασχολήθηκαν με την επιστήμη των αριθμών και τον τρόπο που επηρεάζουν την καθημερινότητα. Τέθηκαν έτσι σιγά σιγά οι βάσεις,πάνω στις οποίες θα χτιζόταν,σε διάστημα πολλών αιώνων φυσικά, το μαθηματικό οικοδόμημα . Ένα οικοδόμημα με θεμέλια την Γεωμετρία, την Μαθηματική Ανάλυση, την Άλγεβρα, τα Εφαρμοσμένα, τα Διακριτά Μαθηματικά και με όλο και περισσότερες προεκτάσεις όπως την Κοσμολογία, το Χάος και συναφείς αλληλοσυνδεόμενους κλάδους όπως η Αστρονομία, η Φυσική, η Βιολογία, η Γενετική κτλ .


Υπάρχουν πολλά παραδείγματα , για την ακρίβεια χαοτικά πολλά , του πως τα Μαθηματικά επηρεάζουν τη Ζωή και το αντίστροφο . Άλλωστε σε κάθε σχέση πάθους(sic) συμμετέχουν και αλληλεπιδρούν δύο πρόσωπά ,ίσως και παραπάνω - πάντως όχι ένα .Αρκεί να αναφέρουμε μερικά από αυτά .



Ο άνθρωπος από πολύ παλιά λειτουργούσε σκεπτόμενος μαθηματικά, παρόλο που πιθανότατα δεν το έκανε συνειδητά. Από πολύ παλιά σε πρωτόγονες κοινωνίες οι άνθρωποι πραγματοποιούσαν σχέσεις αλγεβρικών ομάδων στους κανόνες που ρύθμιζαν την επιμειξία τους. Αντίστοιχα τα ζώα, έστω κι αν δεν έχουν συνείδηση ότι το κάνουν, «επιλύουν» προβλήματα διαφορικού λογισμού. Η καμπύλη καταδίωξης ενός λαγού από έναν σκύλο ελαχιστοποιεί το χρόνο στον οποίο ο σκύλος θα φτάσει το λαγό. Αν ο λαγός αποβλέπει να φτάσει κάπου , ο σκύλος θα κάνει μια καμπύλη η οποία ελαχιστοποιεί το χρόνο στον οποίο θα τον προλάβει, άρα ο σκύλος εδώ λύνει μια διαφορική εξίσωση .

Έπειτα , η μουσική αποτελεί την καταγωγή της θεωρίας της προσθετικής σύνθεσης . Στην εποχή του Πυθαγόρα έγινε η πρώτη συστηματική αλλά συγχρόνως και καθοριστική προσπάθεια υπαγωγής του φαινομένου της μουσικής σε Μαθηματικές σχέσεις.

Δύο βασικά ερωτήματα απασχολούν τους Πυθαγόρειους: α) Πότε δύο ήχοι (νότες) συνηχούν αρμονικά, β) Ποια είναι η βαθύτερη αιτία αυτής της αρμονικής συνήχησης. Ήδη είχε τεθεί ρητά το πρόβλημα της αρμονίας. Στο πρώτο ερώτημα η απάντηση φαίνεται να προέρχεται μέσα από την παρατήρηση και το πείραμα, τις δύο βασικές δηλαδή επιστημονικές δραστηριότητες, οι οποίες οδηγούν στη διατύπωση του πρώτου νόμου στον οποίο υπακούει η αρμονία. "Όταν δύο χορδές έχουν μήκη ανάλογα με δύο από τους αριθμούς 1, 2, 3, 4, τότε συνηχούν αρμονικά". Έτσι κατασκευάζεται η περίφημη Πυθαγόρεια κλίμακα η οποία χρησιμοποιήθηκε για πολλούς αιώνες σαν φυσική κλίμακα μουσικής σύνθεσης. Ο δεύτερος νόμος είναι αρκετά πιο περίπλοκος και δεν αξίζει να αναφερθεί .

Ακόμα , όπως αναφέρει ο Ιάννης Ξενάκης σε συνέντευξή του στο Musique en Creation – Contrechamps , οι μουσικοί πραγματοποίησαν ανακαλύψεις που έχουν θέση στην πρωτοπορία των Μαθηματικών , χωρίς όμως να το γνωρίζουν . Για παράδειγμα : οι τέσσερις μορφές μιας μελωδίας σχηματίζουν ομάδα ισομορφικών μετασχηματισμών , δηλαδή ίση με τη γεωμετρική ομάδα του ορθογωνίου . Υπάρχει κάποια συγγένεια ανάμεσα σ’αυτό τον τύπο γεωμετρικής σκέψης στη μουσική και τη συνδυαστική των συμμετριών που υπάρχει στον κόσμο που μας περιβάλλει, η οποία φτάνει έως τον κβαντικό χώρο .

Υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα ακόμα , στην φιλοσοφία και σε τόσους άλλους τομείς . Αλλά με μια αναζήτηση στο γκούκλε(sic) βρίσκει κανείς πολλές πληροφορίες .Βασικά , όμως , ποιος τα γαμάει όλα αυτά ;




Έχει σημασία το θεώρημα της μη πληρότητας του Κουρτ Γκέντελ για έναν μετανάστη που προσπαθεί να βγάλει άδεια παραμονής ή για έναν αλκοολικό ή έναν ναρκομανή που προσπαθεί να απεξαρτητοποιηθεί ; Ή πόση σημασία μπορεί να έχει για έναν καρκινοπαθή η απόδειξη του θεωρήματος του Fermat πριν από περίπου 10 χρόνια μετά από παραπάνω από 3 αιώνες προσπαθειών ;

Γενικά τα μαθηματικά(και οι άλλες επιστήμες) έχουν επίδραση στους ανθρώπους μόνο όταν εμπλέκονται με άμεσο τρόπο στην καθημερινότητα τους . Αυτό είναι απόλυτα λογικό και κατανοητό .

Το θέμα είναι κατά πόσο η μαθηματική γνώση και η περιεχόμενη ομορφιά της θα μπορούσε να γίνει προσιτή στο ευρύ κοινό(πέρα από τα εκλαϊκευμένα βιβλία) ή αν υπάρχει λόγος να γίνει αυτό …

Αυτά για αρχή . Το θέμα μαθηματικά-καθημερινότητα-ζωή είναι αρκετά ευρύ και ενδιαφέρον και περιμένω σχόλια για την πραγματοποίηση μιας πολυσυλλεκτικής συζήτησης .