||| ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ |||


ΜΙΑ ΜΟΝΙΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ : στο αριστερό μέρος υπάρχουν αρχειοθετημένα σε θεματικές ενότητες τα παλιότερα κείμενα(με χρονολογική σειρά).Επίσης οι προσθήκες,οι εμπνεύσεις και τα καινούργια κείμενα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας άναρχης,παντελώς αποσπασματικής και άτακτης δημιουργικής διαδικασίας. Όλα αυτά συνεπάγονται την,χρονικά ασύμβατη με κάθε λογικό προσδιορισμό,δημοσίευση καινούργιων κειμένων σε ότι έχει να κάνει με το παρελθόν,το παρόν και το μέλλον.Αυτά.




Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Ο μικρός Αλέξης,η οργή και η καταστολή , Part I (Σάββατο βράδυ)

Εισαγωγή

Θα σας πω λίγα λόγια , ίσως αυτά στην πορεία να γίνουν πολλά, ίσως και πάρα πολλά, ίσως να βρίσω, να εκστασιαστώ,να εκτροχιαστώ,να μιλήσω «αλήτικα», ίσως να ρίξω καμία χριστοπαναγία αλλά ένα είναι σίγουρο:θα μιλήσω ειλικρινά και θα καταθέσω γεγονότα και προσωπικές απόψεις με ειλικρίνεια.Στην τιμή του Αλέξη .




Το βίντεο της δολοφονίας(ακούγονται οι πυροβολισμοί)


Σάββατο βράδυ : ώρα 9 περίπου, μπαίνω στο ιντυμίντια λίγο πριν βγω να δω αν υπάρχει κάνα νέο. Βλέπω μια είδηση: «Επείγον! Σοβαρός τραυματισμός στη Μεσολογγίου (Εξάρχεια)». Κλάσματα πριν κάνω το κλικ διατηρώ μια επιφύλαξη για την εγκυρότητα. Λιγότερο από μισή ώρα αργότερα γράφεται ότι ο Αλέξης είναι νεκρός. Αντιλαμβάνομαι τη σοβαρότητα.Έπειτα από λίγα λεπτά επιβεβαιώνεται.Τα πράγματα είναι σοβαρά.Τα μπατσόσκυλα και οι εξουσιαστές μάλλον δεν φαντάζονται τη συνέχεια.


Κόσμος κατεβαίνει μαζικά προς το κέντρο,τα Εξάρχεια,την Ομόνοια,το Πανεπιστήμιο,το Σύνταγμα.Στήνονται οδοφράγματα στην Πατησίων,κόσμος εισχωρεί και καταλαμβάνει το Πολυτεχνείο.Ματ και ασφαλίτες γεμίζουν τα Εξάρχεια. Πλατεία,Θεμιστοκλέους,Χ. Τρικούπη αλλά και αλλού. Η οργή αρχίζει να γίνεται εμφανής.Συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα στο Πολυτεχνείο και στην Πατησίων.Σπάνε λίγα μαγαζιά και στήνονται οδοφράγματα. Διοργανώνεται αυθόρμητη πορεία, εξωπραγματικά μεγάλη για τα δεδομένα της ώρας (μεσάνυχτα Σαββάτου). Περνάμε από Σταδίου.Στον δρόμο σπάνε μεγάλα καταστήματα(δικαιολογημένα λόγω της οργής). Επαναλαμβάνω ότι ο κόσμος ήταν πάρα πολύς παρά το αργοπορημένο της ώρας. Λίγο πριν τα Goodys στη Σταδίου μας πλευρίζουν τα ζώα(ματ), πετάμε πέτρες και στρίβουμε στο στενό προς Πανεπιστημίου ενώ παράλληλα καταφέραμε να μην τους επιτρέψουμε να μπουν στο στενό. Έπειτα από κάποιες συζητήσεις στην Πανεπιστημίου καταλήξαμε στη Νομική.Έγινε κατάληψη και αρχικά ήμαστε περίπου 1000 άτομα. Πραγματοποιείται συνέλευση στο αμφιθέατρο με την παρουσία εκατοντάδων ατόμων,φοιτητών,αριστεριστών, αυτόνομων,αναρχικών. Στήνονται οδοφράγματα στην Ακαδημίας. Πολλά άτομα βγαίνουμε στον δρόμο και βοηθάμε στο στήσιμο των οδοφραγμάτων.Η παρουσία του κόσμου ήταν μαζική και συγκινητική. Συγκεντρώνονται πέτρες και άλλα εργαλεία.Εμφανίζονται διμοιρίες Ματ δεξιά και αριστερά της Νομικής. Απαντάμε άμεσα και τους απωθούμε. Υπάρχει πολύς κόσμος και συσσωρευμένη οργή. Αυτό το σκηνικό συνεχίστηκε για πολλή ώρα. Σε κάποια στιγμή έντασης τα ζώα πλησιάζουν την αυλή της νομικής και ρίχνουν δακρυγόνα έξω ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ. Η κατάσταση γίνεται αποπνικτική και τα χημικά εισχωρούν στο κτίριο γιατί υπήρχαν πολλές πόρτες ανοιχτές και κανείς δεν περίμενε ότι τα σκυλιά θα έριχναν και μέσα στην αυλή. Ανασυντασσόμαστε,την παλεύουμε εν ολίγοις και (ξανα)βγαίνουμε έξω για να τους γαμήσουμε την παναγία.Φαίνεται ότι αυτά τα ζώα δεν έχουν παιδιά γαμώ την κοινωνία τους. Πραγματοποιούνται συγκρούσεις στην Ακαδημίας ενώ την έχουμε «καταλάβει». Καίγονται 2 «σπιτάκια» του ΟΑΣΑ την στιγμή που τα ζώα μια πλησιάζουν,μια απομακρύνονται.Παράλληλα μαθαίνουμε ότι στο Πολυτεχνείο και στην ΑΣΣΟΕ πραγματοποιύνται εκτεταμένες συγκρούσεις.Οι μέρες της αφθονίας τους και της κυριαρχίας τους είναι μετρημένες.



υ.γ. : Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να γράψω και να συνοψίσω που θα τα γράψω ανά ημέρες .Σύντομα θα υπάρξει κέιμενο για τα γεγονότα της Κυριακής και της Δευτέρας αλλά και φωτογραφίες.Αυτό που έχει σημασία είναι όλοι να είμαστε στο δρόμο αυτές τις μέρες και όχι μπροστά από τη μαλακία τον υπολογιστή.



Στην τιμή του Αλέξη




Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008

Χίλιες Λέξεις , Λίγα Λόγια _




Με αφορμή αυτό το υπέροχο γράφιτι που (ξανα) είδα στα Εξάρχεια σκέφτηκα ότι ταιριάζει το παρακάτω ποίημα .


Η ΕΚΦΩΝΗΣΗ [ Μ. Σαχτούρης ]

Ένα παιδί φωνάζει τ' όνομά μου
μέσα στη νύχτα
μια κοπέλα αγρυπνάει πλάι στα ερείπια
πλάι στα σπίτια που γκρέμισα
όμως ένας ήλιος
όμως ένα ολόχρυσο φεγγάρι
χιλιάδες πουλιά
και χιλιάδες ψάρια
αναστήθηκαν
κι είναι δικά μου


Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

Έχω μια ιστορία να σας πω ...


Χθες, ημέρα Κυριακή κάποια στιγμή πήγαμε με παρέα στο «Τηνιακό» , γνωστό φθηνό μαγαζί για να πιεις, π.χ. το μισό λίτρο κρασί κοστίζει 1,80 αλλά φυσικά την επόμενη μέρα μέχρι το απόγευμα τα συμπτώματα ζάλης σε καταδιώκουν αγέρωχα.Ότι πληρώνεις , παίρνεις : αυτό ισχύει στην συγκεκριμένη περίπτωση ..


Για να μην τα πολυλογώ , στην πορεία της βραδιάς μείναμε στο τραπέζι 2 άτομα και κάποια στιγμή πέρασε από δίπλα μας μια μεγάλη γυναίκα(γύρω στα 60-70) και μας ζήταγε με αγωνία ότι θέλει νερό και έλεγε και κάποια πράγματα για τον άνδρα της.

[Παρένθεση : ο τρόπος που ήταν ντυμένη αλλά κυρίως ο τρόπος που μιλούσε έδειχναν ότι η γυναίκα έχει σίγουρα κάποια ψυχολογικά προβλήματα και ότι έπρεπε να αντιμετωπιστεί με ανάλογο τρόπο και αντίστοιχη ευαισθησία . ]

Της λέμε «πηγαίνετε μέσα (στο μαγαζί , εμείς καθόμασταν έξω) να πιείτε νερό» , πάει μέσα , ξαναβγαίνει, κόβει βόλτες και λέει συνέχεια «θέλω νερό» , «τι έχω» , «θα πεθάνω ;» και άλλα σε κατάσταση αλλοφροσύνης . Κάποια στιγμή βλέπει ο φίλος μου ότι ένας εκ των 2 γέρων που δουλεύουν στο μαγαζί(και ίσως είναι και καλά οι «υπεύθυνοι») την κλωτσούσε για να την απομακρύνει από το μαγαζί!


Προφανώς όταν θεμελιώδεις αρχές παραβιάζονται μπροστά στα μάτια σου η αδιαφορία και η απάθεια είναι συνενοχή και δείχνει μισανθρωπισμό και μικροαστική μαλάκυνση του εγκεφάλου.


Έτσι λοιπόν , σηκώθηκε ο φίλος μου και πάει στον γέρο και του λέει «με ποιο δικαίωμα την χτυπάς, είσαι ζώο και χτυπάς την γυναίκα ;». Στην αρχή ο γέρος αρνιόταν ότι την χτυπάει αλλά μετά όταν κατάλαβε ότι τον είχαμε δει το παραδέχτηκε με άνεση.Στην αρχή το κλίμα ήταν ήρεμο και προσπαθήσαμε να του εξηγήσουμε ότι για κανέναν λόγο δεν έχει δικαίωμα να χτυπάει την γυναίκα έτσι και προφανώς δεν λύνεις και ψυχολογικά προβλήματα με την σωματική βία. Άρχισε να απαντάει με ειρωνεία «να την κάνετε εσείς καλά» . Aντί να παραδεχτεί και να συνειδητοποιήσει το λάθος του και να ζητήσει συγγνώμη άρχισε να μιλάει ειρωνικά κυρίως στον φίλο μου και του έλεγε ατάκες του στυλ «εσύ θα μου πεις τι θα κάνω», «έχεις επίπεδο εσύ να μου μιλάς;» και κάτι τέτοια . Και τα έλεγε αυτά ένας τύπος ο οποίος μόνο αν τον δεις έχει το βλέμμα της βλαχοκουτοπονηριάς και του πως θα βγάλει πιο πολλά λεφτά .


Εκεί η κατάσταση άρχισε να εκτροχιάζεται. Υπάρχουν μερικές στιγμές που ο θυμός ξεχειλίζει και είναι ανεξέλεγκτος και σε μένα αυτό γίνεται όταν υπάρχει έντονη αδικία . Εξοργίστηκα και άρχισα να τον βρίζω με όποια λέξη διέθετα στο λεξιλόγιό μου εκείνη την στιγμή και πραγματικά αν δεν με κρατούσαν 2-3 άτομα θα τον είχα σαπίσει στο ξύλο , άσχετα αν θα είχε αξία μια τέτοια πράξη. Παρόλο που ήμασταν 2 μόνο μάλλον φανήκαμε αρκετά απειλητικοί για το μαγαζί σε σημείο που να βγουν έξω εκτός από τους 2 σερβιτόρους και άλλοι 2 (προστασία του μαγαζιού) . Μας τραβούσαν σιγά σιγά πέρα από το μαγαζί και ο ένας έλεγε συνέχεια «δεν ξέρετε τι γίνεται, την κατάσταση» , «φύγετε τώρα» και του έλεγα «αν δεν την ξέρω πες μου να δω που κάνω λάθος» και ότι «όπως και αν έχει δεν δικαιούται να την χτυπάει» . Μετά από λίγο , μας λέει «πάμε να πιούμε ένα ποτάκι»(!!) και βλέπουμε ότι λίγο πιο πέρα είναι ένα αμάξι με «αλάρμ» στην άκρη του δρόμου με άλλους 2 τύπους απ’ έξω . Τα πράγματα είχαν γίνει επικίνδυνα και ήταν προφανές ότι έψαχναν αφορμή και τρόπο για να μας πλακώσουν στο ξύλο . Τα αντανακλαστικά της μαφίας και των μπράβων του «Τηνιακού» λειτούργησαν μέσα σε δευτερόλεπτα. Συγχαρητήρια. Μάλλον το πίστεψαν αρκετά όταν είπα στο γέρο «θα στο σπάσω σύντομα το μπουρδέλλο(το μαγαζί)» και αυτό ήταν το μόνο για το οποίο μετάνιωσα, ότι δεν εστίασα το βρίσιμο μόνο στον μαλάκα που κλώτσαγε την γυναίκα αλλά έβριζα και το μαγαζί .


Τελοσπάντων στην θέα των μπράβων γίναμε πιο διαλλακτικοί και διπλωματικοί και ο ένας από τους 2 που είχαν βγει από το μαγαζί για να μας «διώξουν»μας εξήγησε ότι και καλά είναι χρόνια αυτή η κατάσταση και ότι έχουν καλέσει και το 166 και δεν την παίρνει κανένας και κάτι τέτοιες πίπες . Και του λέγαμε πάλι το ίδιο ότι αυτό δεν είναι λύση . Κάποια στιγμή αυτός έκανε νόημα στους άλλους που ήταν με το αμάξι(μπράβοι) και έφυγαν .Μαφιόζικες τακτικές. Μετά από λίγο φύγαμε και εμείς αφού δεν κατέληγε κάπου η κουβέντα και αφού ήμασταν μόνο 2 και δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω.




Στη συνέχεια , αυτή η γυναίκα μας ακολούθησε και μας έλεγε τα ίδια που έλεγε και πριν «θέλω νερό» , «θα πεθάνω» κ.ά. και προχωρούσαμε προς την πλατεία των Εξαρχείων χωρίς να ξέρουμε τι να κάνουμε και πώς να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση . Άλλωστε τέτοια σκηνικά είναι εντελώς απίθανα και εξωπραγματικά.Για καλή μας τύχη εμφανίστηκε μια γυναίκα σε ένα μπαλκόνι λόγω της φασαρίας μάλλον και μας έδειξε σε ποια πολυκατοικία μένει (δεν ήταν άστεγη απλά την έχουν παρατημένη) ...Μετά για 10 λεπτά περιμέναμε απ’έξω και την ρωτούσαμε αν έχει κλειδιά να μπει μέσα και δεν είχε τελικά .. Αρχίσαμε να χτυπάμε κουδούνια άλλων, ήταν και πολύ αργά αλλά δεν γινόταν αλλιώς .. Τελικά μας άνοιξαν , είχαν βγει και 2-3 ένοικοι της πολυκατοικίας να δουν τι γίνεται και προφανώς την ήξεραν την κατάσταση .. Την πάμε έξω από το διαμέρισμα και ευτυχώς είχε αφήσει την πόρτα ανοιχτή αλλά δεν έμπαινε μέσα . Τελικά εμείς με τον φίλο μου φύγαμε γιατί δεν την παλεύαμε άλλο και γιατί ανέλαβαν άλλοι από εκεί και πέρα που την ξέρουν και καλύτερα . Το θέμα είναι γιατί δεν έχουν ασχοληθεί οι γείτονές της να την πάνε κάπου σε ένα ίδρυμα , γιατρό γιατί η κατάστασή της είναι πολύ άσχημη .. Τι πάει να πει «δεν την παίρνει κανείς» , αν ασχοληθούν σοβαρά θα βγάλουν κάποια άκρη.


Δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο . Το αφήνω για εσάς . Αυτά .


Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008

Στιγμές γραφής του φωτός και της δημιουργίας


Κλικάροντας πάνω φαίνονται στο πραγματικό μέγεθος .



Εντάξει όλα τα άλλα , αλλά αυτό το αίτημα για ισότητα
στα τρελάδικα είναι όλα τα λεφτά.
Δεν το έχω ξανακούσει για να πω την αλήθεια..
Υπάρχει μέτρο αξιολόγησης της τρέλας;
[ Πρώτη τουαλέτα αριστερά , Hassan , Εξάρχεια ]


Κανένα σχόλιο.Απλά συμφωνώ απόλυτα.
[ Στάση λεωφορείου , απέναντι από την Τεχνόπολη ]




Και συμπληρώνω :
"Περήφανοι εκτελούμε την εντολή του απείρου" (Γ.Ρίτσος)
[ Μεσολογγίου , Εξάρχεια ]

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008

Όχι στο Όνομά μας


“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08


“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08


Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.


Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.


Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.


Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή

να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.


Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.


kratoumenoi.wordpress.gr

[προωθήστε το και σε άλλα blogs]

Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2008

Coming [ 2 fucking ] Soon

Η ιστορία του Dr. Albert Flipout ...
Διήγηση : Mickey Pantelous , 20/11 , Waiting for Godot Cafe Bar

Ελάτε εκεί να την ακούσετε και μην μου πρήζετε τ'αρχίδια .




Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008

Joe Hery - Sold

Ανέβασα το κομμάτι που αναφέρω στο κείμενο Πεπερασμένες στιγμές και Σχετικότητα του Χρόνου , γιατί όπως παραπονέθηκαν κάποιοι και έχουν δίκιο είναι δύσκολο να το βρεις ακόμα και στο ίντερνετ . Η ποιότητα δεν είναι καλή προφανώς . Ωστόσο ο βήχας ακούγεται στο 9ο δευτερόλεπτο του βίντεο ;-)


Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2008

Λίγες Λέξεις , Χιλιάδες Νοήματα (barcode)


Υγρά στα πεζοδρόμια


Τοίχοι μαύροι , από τη σαπίλα


Πεζούλι απέναντι από εταιρεία μεταφορών


Πράσινη , σπασμένες μη πράσινες


Πεζόδρομος της ελευθερίας


Ευστάθιος και Κέντρο Δηλητηριάσεων


Φύλλα σε σκηνές


Τάκης , μεγάλος (Κορπί)


Μυρωδιές και Αρώματα


Ταξίδια που ήταν να γίνουν και δεν έγιναν


Ταξίδια που θα γίνουν ενώ δεν πρέπει να γίνουν


Let it be


Σα να λέμε 30/12 ένα πράγμα


5,8 και στο άλλο 4,5 … έλεος


Στο ίδιο μαγαζί ταξιδιώτες(3 φορές)


Ποσότητα ποιότητα Ηλικία


Σατανάς , πρέζα και πριόνια


Ποιος γαμάει την Ναυαρίνου


Οδυσσέας/Γέρος/Νέος Γέρος


Αμπάθιε , δεν τα λες καλά

p.s. : telika_ta_eipes_kai_me_to_parapanw

mikro_gataki


Gr _ σωστή πορεία


Περηφάνια και Προκατάληψη


Sunny


4-0 , κύπελλο


Σαλόνικα


Serenade ?


Aqua Forte , φωτιά στο στόμα και Lamborghini

(αλλά την επόμενη φορά δεν θα πιείτε μόνο 2 γουλιές)


6 / 14 in 2 hours


Sidecar , Violent Tango


Κέτσαπ,ηλιόσποροι,κάλτσες και στάχτες στο μπαλκόνι


Την 2η φορά για να πάρεις το κινητό


Κουτάκια μπύρες στο Μο!


Ο Ανδρέας,ο Κώστας,η Άννα και τα άλλα τα παιδιά


Πιστόπουλος,Τόλης.Μεγάλες Αγάπες


RearViewMirror , αυτόφωρο σε όσους dj το κόβουν στο τέλος


Πεπλεγμένες σχέσεις και καταναγκαστικά έργα



Αστέρια και Πλανήτες φυλακισμένοι



Refresh.


Τhe end.

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

Πεπερασμένες στιγμές και Σχετικότητα του Χρόνου

Μια συζήτηση πολύ πρόσφατα με ενέπνευσε να γράψω το παρακάτω κείμενο. Ήταν μια συζήτηση χωρίς αρχή , μέση και τέλος. Χωρίς πρόλογο,κατακλείδες και πίπες . Αφορούσε τον επαναπροσδιορισμό εννοιών άμεσα συνυφασμένων με την ύπαρξη και την σχετικότητα του χρόνου.





Καθημερινά πας στην δουλειά , την σχολή , το σχολείο . Μετά πας για αγγλικά , γαλλικά , ισπανικά , κορεάτικα , χορό , τένις , μπάσκετ, 5χ5 ,γλυπτική , ιππασία , να ξύσεις τα αρχίδια σου , να πιεις καφέ , ποτό, ποτά, να ξενυχτήσεις , να μεθύσεις , να γαμήσεις κτλ . Έχουν νόημα όλα αυτά ;

Όπως επίσης έχει νόημα να αναρωτιέσαι την σημασία του αν έχει νόημα να αναρωτιέσαι ; Για το τελευταίο είμαι σχεδόν σίγουρος πως όχι.

Αυτό για το οποίο η συνείδηση μου τελευταία όλο και πιο συστηματικά με πιέζει να χωνέψω είναι ότι την ζωή πρέπει να την αρπάξεις και να την στύψεις.Μόνο έτσι θα κατοχυρώσεις κάθε σταγόνα που μπορεί να σου προσφέρει. Όπως κατάφερε να κάνει και ο Joe Henry στο κομμάτι Sold. Με έναν επιτηδευμένο βήχα στο 4ο δευτερόλεπτο κατάφερε με μια στιγμή να δημιουργήσει ένα μεγαλείο . Μια εικόνα με άφθονο ουίσκι, τζάκι αναμμένο και καλή παρέα .





Δυστυχώς (ή ευτυχώς , όλα είναι σχετικά) , οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν την ζωή και γενικά την καθημερινότητα σαν κάτι περιοδικό , σαν κάτι που θα συμβεί πολλές φορές στην ζωή τους(sic). Φέρονται μίζερα και μικροαστικά, συντηρητικά και δίχως νόημα μέσα στην κλεισούρα των τεσσάρων τοίχων και της γενικότερης μικρότητας . Για αυτούς , η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια υποχρέωση , μια καταναγκαστική εργασία , με την θλιβερή σημασία ότι δεν το αντιλαμβάνονται . Και δεν το αντιλαμβάνονται ακριβώς γιατί τα βιώματά τους δεν τους το επιτρέπουν , γι’αυτό άλλωστε δεν μπορώ να τους κατηγορήσω ευθέως.

Σίγουρα δεν λέω πως υπάρχει ένας σωστός τρόπος να ζει κανείς όπως προφανώς αντίστοιχα δεν υπάρχει λάθος τρόπος να ζει κανείς . Άλλωστε το σωστό και το λάθος σε θεωρητικά θέματα δεν είναι τίποτα παρά πεπερασμένες αντιλήψεις στον (αν)εγκέφαλο του καθενός . Ωστόσο , η χ - ύπαρξη, η y - αιτία , ο z - λόγος μας έφερε σε αυτό τον κόσμο για τον ν - λόγο και την κ - αιτία . Το να μην εκμεταλλευόμαστε κάθε στιγμή αποτελεί μια αδικία , για την ακρίβεια μια ιστορική και μη αναστρέψιμη αχαριστία σε αυτό τον άγνωστο παράγοντα που δημιούργησε τον κόσμο και κατά συνέπεια και εμάς.

Όποιος κατάλαβε , κατάλαβε .

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Ψυχεδέλεια _ part sqrt(1234321)

Υπάρχουν στιγμές που κάθε σύμπαν αρχίζει να πιστεύει ότι είναι το μοναδικό.Αυτές οι στιγμές αποτελούν σημεία ενός μοναδιαίου κύκλου που τείνει να περιστρέφεται σε ένα χαοτικό σύστημα κατευθυντικών δυνάμεων.

Παρόλα αυτά η πεποίθηση αυτή του εκάστοτε σύμπαντος δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μια έκφραση απόγνωσης για την ματαιότητα και την φύση του κόσμου. Ενός κόσμου που αμφιταλανεύεται ανάμεσα στη ύπαρξη και την ανυπαρξία , στην παράνοια και την αντι-ύλη.



Κάθε κόσμος όμως έχει παρόμοιες πεποιθήσεις . Για παράδειγμα πως αλλιώς θα μπορούσε κάποιος να εξηγήσει την πληθώρα καταστάσεων και αλληλεπιδράσεων χωρίς να λάβει υπόψιν την σύγκρουση του τυχαίου με το αιτιατό ; Ή πως αλλιώς θα μπορούσε να συνδέσει στο μυαλό του το γεγονός ότι ενώ ο άνθρωπος εξελίσσεται διαρκώς , εντούτοις παραμένει ένα ανήμερο ζώο ; Ακόμα δυσκολότερα μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους ή καλύτερα να διανοηθεί ότι κάθε πράγμα/έννοια/γεγονός/επιστήμη/κτλ μπορεί να οριστεί και ορίζεται μέσα στον ανθρώπινο νου , ο οποίος πιθανότατα είναι μια από τις εκατομμύρια εκφάνσεις ύπαρξης.






Άλλωστε ακόμα και το να ακούς ένα τραγούδι , το γαμημένο γεννάει καινούργιους κόσμους , κόσμους ικανούς να καταστρέψουν ότι έχει γνωρίσει κανείς μέχρι εκείνη την στιγμή. Και για να μην το κάνω πιο περίπλοκο το ζήτημα απ’ότι πάει να γίνει , κάθε στιγμή είναι μοναδική . Όμως ταυτόχρονα ανύπαρκτη και υπαρκτή .


Πάντα θεωρούσα το χάος σαν τον πιο ρεαλιστικό τρόπο αντιμετώπισης των πάντων. Αλλά ακόμα και αυτό ποτέ δεν κατάφερε να με βοηθήσει να βρω τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι πράττουν και αλληλεπιδρούν . Ο χρόνος από την άλλη, αποτελεί μια τίμια έννοια αν και μερικοί την έχουν θεοποιήσει . Έχει την ικανότητα να οριοθετεί τον ίδιο του τον εαυτό σε ένα κλουβί που ο ίδιος δημιούργησε , ωστόσο πασχίζει να πετύχει την καμπύλωσή του με λάθος τρόπο . Αγχώνει τους πάντες αλλά αυτό που τελικά καταφέρνει είναι κάθε στιγμή να σκοτώνει τον ίδιο του τον εαυτό.Και όχι δεν σκοτώνει εμάς . Εδώ εμείς 70+ χρόνια τον βλέπουμε να αυτοκτονεί , θα ήταν θρασύ από την πλευρά μας να πούμε ότι μας σκοτώνει .






Όσο για τον Θεό , πιστεύω ότι είναι μια επινόηση των ανθρώπων , όπως τα πάντα , όπως αυτό το κείμενο , τους νόμους του Νεύτωνα,του Einstein και τόσων άλλων . Γιατί εντάξει όλα αυτά εξηγούν κάποια πράγματα αλλά –μην το ξεχνάμε- πάντα στο πλαίσιο αυτών που μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος.Και δεν εννοώ αυτή την μαλακία που διαδίδουν πολλοί ότι χρησιμοποιούμε το 10% του εγκεφάλου και αν χρησιμοποιούσαμε το 64,29 % θα ανοίγαμε τρύπες στον χωροχρόνο και θα πηγαίναμε στην Ζουαζιλάνδη του 11ου αιώνα(sic) .. Αλλά μην έχουμε την ουτοπική ιδέα ότι έχουμε καταλάβει πολλά από το τι παίζει γύρω μας και γύρω από τα πάντα και το τίποτα .